|
In het weekend van 20 – 22 maart was het weer zover. We
zijn met een groot deel van de A-groep op trainingskamp
geweest naar Tecklenburg. We waren in totaal met een
grote groep van 16 atleten. Het was een gezellig en zeer
vermoeiend weekend en we hebben veel heuvels overwonnen.
 Vrijdagochtend
zijn de eerste auto’s met atleten al vertrokken naar de
Duitse heuvels. De mensen die er dus als eerste waren
konden mooi alle kamers goed indelen en de bedden en
slaapplaatsen goed regelen. We moesten wel veel werken
met luchtbedden omdat er maar elf bedden waren. De
meeste atleten waren tegen 17.00 uur gearriveerd en toen
kon de eerste training onder leiding van Gerrit
beginnen. Een lekker duurloopje over een afstand van 8,5
km. De atleten waren zo allemaal lekker los gelopen en
konden daarna genieten van de lekkere maaltijd. De 3
laatste atleten waren inmiddels ook in het huisje
aangekomen.
Mevrouw Woertink (ook wel bekend als Joke, of de moeder
van Sanne) had voor het eten gezorgd. Ze had een grote
pan soep gemaakt en daarnaast een heerlijke macaroni. De
soep vond gretig aftrek en was dus ook zo op. Van de
macaroni hebben een aantal atleten ook zaterdag nog weer
gegeten. Zo goed smaakte die en er was meer dan genoeg.
Joke, nogmaals bedankt voor het bereiden van het eten.
’s Avonds lekker ontspannen en de meeste atleten gingen
mooi op tijd naar hun bed. Er werd door een aantal wat
gekaart, tv gekeken en gepuzzeld.
Het is wel lastig in slaap komen als er twee mensen op
de kamer slapen die snurken. We kwamen iets later in de
kamer aan en dan hoor je steeds het gesnurk en geadem
van andere kamergenoten. Daardoor heeft niet iedereen
een hele goede nacht gemaakt.
Zaterdagmorgen om 8 uur was Gerrit al weer op weg naar
de plaatselijke bakker voor het regelen van de
bolletjes. We wilden toch allemaal wel graag om half 9
ontbijten. Dat lukte prima en iedereen kon na het goede
ontbijt zich gereed maken voor de eerste training van
vandaag. Gerrit had een lange duurloop op het programma
staan. Er werden verschillende afstanden gelopen. Een
deel deed 17 km, een ander deel deed 25 km. Antien en
Wil-Inge zijn druk in voorbereiding op de Marathon van
Rotterdam en wilden graag een lange duurloop van meer
dan 30 km doen. Dat hebben ze de zaterdag morgen dus
maar even gedaan.
Na deze training was het voor iedereen om zelf te kijken
wat er gedaan werd. Rust werd geadviseerd en dat deden
de meesten dan ook wel. Sanne, Marije en Jacelyn
verstonden echter iets anders onder de rust. Die pakten
3 fietsen uit de schuur en zijn in Tecklenburg op een
terrasje een ijsje gaan eten. Een aantal anderen zijn
even rustig gaan slapen en Gertjan ging nog even druk
bezig voor zijn studie. Tegen 16.00 uur was het tijd
voor de tweede training en dat was een tempotraining. 20
minuten versnellingen tegen de weg omhoog en er vanaf.
Wil-Inge genoot van haar verdiende rust en de rest
trainde wel allemaal mee. Bij een aantal ging dat iets
minder dan gehoopt was. Maar de meesten konden de
training gewoon volbrengen.
Nadat iedereen zich had opgefrist zijn we met zijn allen
gezellig uit eten gegaan. Ons jaarlijkse adresje was
niet berekend op zoveel mensen, dus toen moesten we
uitwijken naar een alternatieve plaats. Die was snel
gevonden en daar hebben we heerlijk gegeten. De
oerduitse schnitzel was erg populair, maar er waren ook
genoeg die zich wilden laten verrassen d.m.v. een
verrassingsmenu. We hebben erg gezellig gegeten en
kwamen moe en voldaan weer in het huisje terug. Daar
werd nog even wat gedronken en gezellig gezeten. Maar
iedereen zocht op tijd zijn bed ook weer op. We wisten
allemaal dat er nog een zware trainingsdag zou komen.
Deze tweede nacht hebben een aantal mensen wel iets
beter geslapen. Om acht uur was Gerrit al weer op weg om
broodjes te gaan halen, zodat we om half 9 allemaal weer
aan de ontbijttafel zaten.
Om half 10 zijn we met de auto’s naar Mettingen gegaan
om daar een duurloop van één uur of van anderhalf uur te
gaan doen. Er werd in twee groepen gelopen. Na een
aantal km stonden er 3 Duitse heren die ook aan het
trainen waren. Het leek ze wel eens leuk om met “Die
Höllander” te gaan trainen en zo hadden we nu dus een
groep van 17 lopers en Gerrit op de fiets. Wil-Inge had
gekozen om te gaan wandelen in de Duitse heuvels. De
groep die een uur wilde lopen was ook precies bij de
auto terug gekeerd. De ‘anderhalfuurders’ vingen echter
op dat de Duitsers nog wel een beetje fanatiek wilden
trainen. Die vonden het tempo namelijk een beetje te
laag. Nadat de “uursgroep” de andere kant was opgegaan
zijn er nog een aantal steile beklimmingen genomen door
de tweede groep. Hier ging het tempo ook aardig de lucht
in en dat was voor de Duitsers toch weer iets te veel
van het goede.
De groepen hadden beiden lekker getraind en zo kwamen we
allemaal weer bij het huisje terug. Daar even wat
gegeten en wat
 gezeten,
want om 14.00 uur stond de laatste training op het
programma. Een loopje van 6,5 km met daarin maar 1 klim.
Gerrit, Antien en Lamko hadden die klim een dag eerder
ontdekt en het bleek één hele lange klim te zijn. Met de
groep hebben we toen lekker het duurloopje gedaan. Hans
vond het wel genoeg en genoot van zijn welverdiende
rust. De klim moest in eigen tempo beklommen worden. Het
was een mooie lage klim die iedereen nog wel goed
verteerde. Daarna lekker ontspannen terug naar beneden
gelopen en in de richting van het huisje gegaan. Gerrit
en Lamko moesten nog even tegen elkaar op sprinten om te
laten zien wie er nu de snelste was. Daarbij werden alle
middelen gebruikt.
Bij terugkomst in het huisje was het natuurlijk
‘spitsuur’ bij de douches. Iedereen wilde zich opfrissen
en dat gebeurde dus ook. Daarna was het tijd om alles op
te ruimen, schoon te maken en in de auto te zetten. Dat
verliep allemaal goed en om 16.00 uur gingen we op de
terugweg naar Nederland. Na nog even in de file te
hebben gestaan waren we tegen een uur of zes allemaal
weer thuis en konden de kleren de wasmachine in.
Het was een erg gezellig trainingskamp, waarin ik me
best heb vermaakt. We hadden een hele leuke groep en
konden het allemaal goed met elkaar vinden. Het
versterkt toch de band van de groep, omdat je de mensen
ook op een andere manier spreekt en mee in contact komt.
Al met al dus heel geslaagd en zeker voor herhaling
vatbaar.
Groeten Frank
|
